Home

Het zit er op!

Het vrijwilligerswerk is klaar in Zuid-Afrika (voor nu).
Alle cadeaus zijn uitgedeeld, al het sponsorgeld is op.

De laatste week heb ik doorgebracht in het Dream Centre. Het was apart om terug te zijn. Helaas maar voor een korte periode, dus een band met de patienten opbouwen kan dan niet. Gelukkig zag ik oude patienten terug die opgeknapt waren, maar er waren ook patienten die duidelijk minder gezond zijn en of al overleden. Een van de dingen die ik deze week ook gedaan heb is het archiveren van oude dossiers. Tot aan 2005 liep het aantal ontslagen en het aantal overleden patienten gelijk op. In 2006 is tweederde van de patienten overleden. Deze verhouding komt overeen zoals ik het ervaren heb deze periode. Schokkend.

Vandaag ben ik bij een ander project geweest: Phinduvuye Community Development Project. Phinduvuye betekent “ben weer blij”.

Een nieuw lang bericht, dus ga er lekker voor zitten!

Ten eerste wil ik iedereen bedanken voor alle (vaak enorm uitgebreide) mails. Superleuk om alles te lezen en toch mee te maken op deze manier. Ik zou willen dat ik iedereen terug kon mailen en vaak ook net zo uitgebreid. Maar ik ben beperkt met mijn internettijd en het meeste dat ik meemaak staat op deze log!

Ten tweede zijn er de laatste tijd nog een aantal donateurs bijgekomen. Geweldig, de projecten kunnen het geld goed gebruiken.Bedankt!

Goed dan kan ik nu beginnen aan het verhaal.

Het zit er op, het besluit is genomen.
Ik ga PE achter me laten en terug naar het Dream Centre in Durban.

Ik kon echt mijn draai niet vinden en al hebben ze hier nog zo hun best gedaan om klusjes te vinden...hiervoor ben ik niet naar Africa gekomen.
Ik wil me nuttig voelen en iets voor mijn gevoel bijdragen, al is het nog zoiets kleins.
Dat gaat hier helaas niet.

Ik heb veel meegemaakt en me over veel dingen verwonderd, dus het is zeker geen verloren tijd. Jammer (en ja ik weet dat het een sneer is en ik zal het ook rechtstreeks nog op een nette manier bespreken) dat Be More op de hoogte was dat er geen werk op Secondary Schools te doen was deze periode en dat dit niet aangegeven is.

Ik denk dat het in Durban beter voor me is. In ieder geval is het daar een stuk warmer, dus mijn pantoffels kan ik hier laten!

Wijziging!!!

Na het weekend even mijn eigen weblog nagelezen en bedacht dat ik het even moet nuanceren en aanpassen....

Zaterdag was het inderdaad koud en regenachtig in PE en dat is nooit een goed moment om te gaan schrijven als je ergens niet razend enthousiast over bent.

Het is nog steeds een heel grote overgang! Veel groter dan verwacht.
Alles is anders, ze praten zelfs anders. Was het in Durban nog Zulu en Engels, nu is het Afrikaans en...nee dat is helemaal niet makkelijk te volgen!

Het project waar ik heen ging (Secondary Schools) is op dit moment niet in werking, omdat er examens bezig zijn. Dit betekent naast een grote domper, dat het zoeken is door de projectleiders wat wij nu kunnen doen.

Ze hebben twee projecten gevonden en ook deze liggen enigszins onder vuur in verband met aankomende examens.

Nog een paar uurtjes en dan vertrek ik uit het Dream Centre.
Ik ben duidelijk nog niet klaar hier, maar wanneer ik terugkom...wie zal het zeggen.

Nog even voor de sponsoren een foto van een aantal fysio-attributen die ik heb aangeschaft.
Gisteren het afscheidsfeest met de patienten, ook een paar foto's. We hadden een dansavond georganiseerd en het blijkt alweer dat muziek en dans heel goed kan werken.

Ik ga het hier missen en ook de mensen om me heen.
Na het weekend een nieuw project, ik ben benieuwd...


Gr Suzanne
suusinafrica@gmail.com
073 - 2892545

Een nieuwe week, de laatste week.
Een raar idee en een raar gevoel.
Er is nog zoveel te doen en zoveel te zien.


Vandaag gaan we een braai organiseren voor de zusters. Dit om de relatie te verbeteren en om hen een steuntje in de rug te geven en een compliment. Het merendeel werkt heel hard onder niet al te makkelijke omstandigheden. De patienten zijn ziek en worden ook niet meer beter. Het onderhoud van het gebouw en de materialen laat te wensen over. Vaak zijn er geen lakens, dekens, handdoeken etc. Vaak zijn er geen luiers of pyjamas. Dit komt echt niet alleen omdat er te weinig van is...het wordt gewoon meegenomen door de families! Ik wil echt niet de westerse maatstaf er op loslaten, maar ook door een afrikaanse bril zijn de omstandigheden niet perfect!
Daarom dus een keer, in plaats van de patienten verwennen, gaan we de nursing-staff verwennen.

Toch nog een keer via het internetcafe, omdat het momenteel spitsuur is in huis!

We hebben weer internet. En we zijn weer heel wat uitspraken in het afrikaans wijzer:
Tomorrow: ruim begrip...kan zoals met het krijgen van het eetgeld, 2 1/2 week duren.
Just Now: betekent meestal morgen of overmorgen.
Now Now: tja die eindtijd hebben we nog niet mee mogen maken!

Maar goed ik kan vanavond hopelijk weer wat mails terugsturen naar iedereen!

Vanmorgen hebben we een heel leuke ochtend gehad! Mieke (1 van de andere vrijwilligers) is fitness-instructrice en had een Pilates les in elkaar gedraaid voor alle zusters. Ik mocht assisteren (komen eindelijk die Pilates dvd van Tell Sell en die PowerYoga dvd van pas haha).

Goh leuk zeg al die reacties te lezen!

Tja het is ff geleden dat ik iets heb geschreven, we hebben dan ook al een tijdje geen internetverbinding in het ziekenhuis...nou ja in ieder geval de vrijwilligerscomputer niet!

Nu even in een internetcafe, om een kleine update te schrijven, helaas zonder foto's! En dat terwijl ik zo'n gaaf cameraatje heb gekocht.

Vorig weekend zijn we naar Durban geweest, heerlijk er even helemaal uit. Zoals je had kunnen lezen waren we daar ook echt aan toe. Het was leuk, ontspannend en indrukwekkend. We zijn in een township geweest, hebben een zulu feest (per ongeluk) meegemaakt en hebben op het strand gezeten. We dachten dan ook er vorige week weer lekker tegen aan te kunnen.

Gisteren bij de fysiotherapeut, had ik voor het eerst het idee dat ik nuttig bezig was. Iemand helpen met oefeningen doen. Je weet dat het goed is voor iemand om te bewegen. En het is altijd mooi om een overwinning op jezelf te boeken hoe klein ook. Je ziet iemand dan ook genieten, wanneer die arm wel in een keer weer omhoog kan. Schrijnend om te zien is dat maar een enkeling een katheter (of hoe je dat ook schrijft) heeft en de rest op absorberende doeken zitten, voor het geval ze iets laten lopen. En dat laten ze helaas.

De eerste dagen en de eerste indrukken zitten er op.


Het is vreemd, raar, onwennig, heftig maar ook vertrouwd.


We zijn met acht vrijwilligers vanuit Be More (zie de foto's met onze begeleiders: Neil en Vincent). De eerste dagen hebben we een uitgebreide introductie gehad en zijn we heel rustig geintroduceerd bij de patienten en het personeel. Gelukkig krijgen we heel veel tijd om te wennen en onze weg te vinden. Iedereen is blij dat we er zijn. Het maakt niet uit wat we doen. Alleen al het hier zijn, geeft de mensen al vertrouwen en hoop. Het is best moeilijk om zomaar de afdelingen op te lopen om met mensen te gaan praten of hen te helpen met wat dan ook. Want wie ben ik. Waarom zouden ze met mij gaan praten!!

na een lange reis, ben ik gearriveerd.

Heerlijk in het zonnetje gezeten vanmiddag en dadelijk uiteten.
Morgen begint het echte werk.

Ik heb een nieuw nummer: +27 732892545

Maar er staat nog geen tegoed, ik kan nog niet terug smsen dus!!

Tot snel! 

Nog 4 dagen
Heel vreemd, over 4 dagen ben ik in Zuid-Afrika!

Vanaf vandaag ben ik officieel werkloos, maar zoals velen al weten niet lang.
Per 8 september begin ik bij de provincie met een nieuwe baan.
Dit betekent dus ruim 4 maanden de tijd om al mijn geld er doorheen te brassen!

Ik vertrek zondag met extreem veel bagage. Dit komt vooral door de grote inzamelactie door mijn (ex-) collega's. Bij mijn afscheid kreeg ik van iedereen een kleinigheidje om mee te nemen voor de mensen in Zuid-Afrika. Dat werd nog aangevuld door spulletjes van mijn ouders en vrienden en...samen zijn dat heeeeel veel kleinigheidjes geworden! Zie foto van een gedeelte van de cadeautjes.
Maar mensen super dat jullie dit gedaan hebben!!

Nog 3 dagen werken en ik kan echt beginnen met de voorbereidingen.

Steeds meer mensen kijken op mijn weblog, heel leuk. Maar ik krijg ook steeds vaker vragen.

Ik deel natuurlijk mijn kaartjes met weblogadres uit, maar daar staat niet op wat ik ga doen. Dus bij deze even ter introductie een korte uitleg!

Op 4 mei vertrek ik naar Zuid-Afrika, daar ga ik eerst 4 weken werken bij The Dream Centre. Daarna heb ik een weekendje om van Durban naar Port Elizabeth te komen, om vervolgens 4 weken bij Ready 4 Life Secondary Schools te gaan werken.

Hieronder een samenvatting van de site van Be More
The Dream Centre
he Dream Centre is een ziekenhuis dat verzachtende zorg biedt aan AIDS-patiënten in allerlei stadia van de ziekte. Er is enorm veel behoefte aan het centrum, omdat de toename van HIV- en aidspatiënten ook in de omgeving van The Dream Centre enorm is toegenomen.

Het gaat echt gebeuren!

Nog 4 weken werken dan even rust en ik vertrek naar Zuid-Afrika!

Er is nog veel te doen;
- ticket boeken.... 
- nieuwe rugzak kopen, want de oude is na 18 jaar toch echt op;
- alle standaard dingen inslaan voor een vakantie;
- dingetjes inslaan voor de mensen daar; 
- camera kopen, eindelijk toetreding tot het digitale tijdperk!;
- de laatste klusjes in huis afronden;
- vrienden, kennissen en familie gedag zeggen, ik ga toch 4 maanden weg!
etc. etc.

Wat me te wachten staat is nog onduidelijk. Natuurlijk heb ik wel een idee, maar het echt ervaren is toch anders. Ik heb er wel heel veel zin in en heb het idee iets nuttigs te gaan doen.